Taniec to:
* zespół zjawisk ruchowych będący transformacją ruchów naturalnych, powstający pod wpływem bodźców emocjonalnych, zazwyczaj skoordynowany z muzyką
* forma elementów ruchowych nosząca określoną nazwę (na przykład walc)
* przejaw kultury związany z określonym środowiskiem i określoną funkcją (taniec towarzyski, taniec ludowy)
* utwór muzyczny skomponowany zasadniczo (lub choćby tylko formalnie) w celu wykonania tańca
* poruszanie się w rytm muzyki, zazwyczaj parami lub w grupie albo w pojedynkę.
Taniec towarzyski to także dyscyplina zajmująca się tańcami wykonywanymi kiedyś na salach balowych, a obecnie na zawodach organizowanych przez Międzynarodowy Związek Tańców Towarzyskich. W Polsce Polski Związek Taneczny istnieje od 50 lat. Taniec towarzyski to uprawiana od początku XX wieku forma rozrywki, wywodząca się z tańców salonowych i zabaw ludowych. Poszczególne tańce różnią się pochodzeniem, charakterem, schematem ruchów i muzyką.
Rumba-Nazywana tańcem miłości lub tańcem namiętności. Wchodzi w skład 10 tańców towarzyskich. Rumba rozliczana jest na "raz, dwa, trzy, cztery". Rozliczenie tempa kroku podstawowego to wolny, szybki, szybki. Trzymanie podobnie jak w innych tańcach latynoamerykańskich może być otwarte (za jedną rękę) lub zamknięte (obiema rękoma). Ciężar ciała musi być stale utrzymywany nad palcami stóp. Chodzenie w tym tańcu odbywa się na nogach wyprostowanych w kolanach. Partnerka w rumbie kusi i wymyka się, partner zaś prezentuje swą wybrankę i pozornie podejmuje jej grę, ale tak naprawdę to on prowadzi. Rumbę na Turniejach Tańca tańczy się jako trzecią z pięciu tańców latynoamerykańskich.
Zobacz informacje o tańcu nowoczesnym, kursy tańca towarzyskiego kraków szkoła tańca.

Kurs tańca - taniec towarzyski

mianem tańca nowoczesnego zostaje mylnie określany taniec współczesny (ang. modern dance)który jest dalszym rozwinięciem tańca wyrazistego, powstałego w Niemczech w latach 1920-30, ujętym w w reguły specyficznej techniki. Krystalizował się w Ameryce w latach 1930-50, wykorzystując elementy folkloru murzyńskiego i indiańskiego.

Taniec klasyczny (akademicki) to specyficzna forma tańca, zwana też baletem. Różnica polega na tym, że termin balet odnosi się do spektaklu odbywającego się na scenie, natomiast termin taniec klasyczny odnosi się do techniki, jakiej używają tancerze. Taniec klasyczny wywodzi się z renesansowych tańców dworskich udoskonalonych na dworze Ludwika XIV, który wykształcił pierwszych zawodowych choreografów i pedagogów. Balety opierały się wtedy głównie na kombinacjach kroków pochodzących z basse dance, pawany i menueta. Suknie kobiet były na tyle ciężkie i długie, że uniemożliwiały zbyt skomplikowane ruchy nóg a o podskokach w ogóle nie było mowy, z tego powodu partie solowe najczęściej wykonywali mężczyźni. Dopiero La Camargo (ok. 1726) skróciła suknie o kilka centymetrów i jako pierwsza uniosła się na scenie w powietrze, wzbogaciła tym taniec, ale jednocześnie wywołała skandal. Po rewolucji francuskiej kostiumista Opery paryskiej Maillot, wynalazł trykoty, czym przyczynił się do dalszego rozwoju techniki tańca klasycznego, opartej już wtedy na pięciu pozycjach nóg, ze stopami lekko wykręconymi na zewnątrz. Zasady tańca klasycznego skodyfikował w oparciu o estetyczne kanony klasycznej sztuki starożytnej Carlo Blasis w Traite elementaire, theorique et pratique de lart de la dance (1820), tworząc system dokładnie opracowanych ruchów ciała, oznaczonych terminologią francuską. Doprowadzono je do perfekcji w okresie romantyzmu, kiedy tancerki zaczęły używać usztywnionych baletek zwanych pointami, dzięki którym mogły wspinać się na czubki palców. Forma teatralna baletu klasycznego, ukształtowana w XIX w. polega na uszeregowaniu stałych schematów, wykonywanych techniką klasyczną. Największy wkład w udoskonalenie współczesnej techniki tańca klasycznego wnieśli: Enrico Cecchetti i Agrypina Waganowa. Najbardziej znanymi baletami, w których wykorzystuje się technikę tańca klasycznego są: Jezioro łabędzie P. Czajkowskiego, Giselle A. Adama, Spartakus A. Chaczaturiana, Coppelia L. Deliba, Don Kichot L. A. Minkusa, Romeo i Julia S. Prokofiewa i Sylfidy F. Chopina. Do najsłynniejszych tancerzy klasycznych należą: Wacław Niżyński, Rudolf Nuriejew i Michaił Barysznikow. Do tancerek: Carlotta Grisi, Marie Salee, Marie Camargo, Fanny Elssler, Maria Taglioni, Anna Pawłowa, Maja Plisiecka, Margot Fonteyn, Alicia Alonso, Carla Fracci, Natalia Makarowa i Sylvie Guillem.

Hotel Florenz Ozonomatic Depilacja Laserowa Gazebos Hotel Frankfurt